Bir Pazar sabahıydı Ankara’nın karlar altında kaldığı bir Pazar sabahı. Kurt puslu havayı sever vaktiydi. Sakıncalı kim varsa temizlik vaktiydi. Kar ve karanlıkların pislikleri örttüğü bilinirdi ya işte pisliklerini örtmek gerekti.

Sürekli bu pislikleri gündeme getiren kim olursa olsun sakıncalıydı. Ve bu sakıncalıların yok edilmesi gerekliydi.

Ankara kar altındaydı kurtların uluma vaktinde. Bir yazar çıkmıştı evinden işe gitmek üzere.

Vurulmak da vardı kan uykularda. Yar koynuna baş koymadan vurulup düşmekte. Ama susmak yoktu kaleminde.

Susmadı kalemi 51 yıllık yaşamında.

Anahtarı çevirirken arabanın kapısında son kez baktı evine.

Kızı Özgeyi düşündü.

Oğlu Özgürü düşündü.

Son kez Güldalıyla göz göze geldi camdan.

İçine doğmuştu sanki uzun baktı bu sabah geriye.

Geride bıraktıkları vardı.

Geri gelmeyecek son anlar.

Çevirdi anahtarı ve işte o an oldu olan.

Bir anda bitti elli bir yıllık hayat.

Elli bir umut dağıldı karlar üstüne

Beyaz önce siyaha büründü.

Sonra duman duman yükseldi feryat.

Çevirdi anahtarı bitti koca hayat.

Bir Pazar sabahıydı Ankara karlar altında.

Uğursuz bir Pazar günü düştü karlara parçalanmış bedeni Uğur Mumcu’nun.

Yar göğsünde kaldı aklı.

Özgesi, Özgürü, özgürlüğüne mücadele verdiği ülkesinde kaldı aklı.

Kurtlar karlı havada inmişti ovaya.

Aslında sen ne ilktin ne de son. Demokrasi adına, devrim adına ne çok faili belli cinayetler işlendi ülkemizde.

Adına faili meçhul dediler, oysa faili belli.

 

VE ŞİMDİ

Sen gitmeden çok savaştın bu ülkenin özgürleşmesi için hocam.

Sen gitmeden çok yattın zindanlarında bu ülkenin.

Sen gideli 17 yılda çok şeyler değişti.

Senin zamanında şeyhlerin dizlerinin dibinde büyüyenler şimdi yönetici oldular.

Sen gittikten 6 ay sonra Sivas’ta insanları diri diri yaktılar.

Senden sonra Ankara karla kaplı kalmadı karanlıklara teslim oldu.

Sen gittin gideli biz daha geriye gittik.

Şimdi dönüp baktığımızda senin yüreğine, senin yazdıklarına, biz de insan mıyız diye utanıyoruz.

Seni anarken bile hilekar davranıyor, sadece söylemde kalıyoruz.

Ve şimdi bu ülkede katilleri devlet korumasında 5 yıldızlı otellerde ağırlıyoruz.

Ve şimdi katillerle Türkiye olarak gurur duyuyoruz.

Bir Pazar sabahı Ankara karlar altında kaldı ama bize ondan sonrası karanlıklar olarak geri geldi.

Kar ve karanlıklar pislikleri örtermiş hocam.

Bu hayatta ne öğrendimse senden yana insan olmak adına, bunun onuru, gururu yeter bana.

 

BİR ŞİİR

 

Sesleniş

 

Korkmadan öldük ey halkım;

Unutma bizi…

Bir gün mezarlarımızda güller açacak

Ey halkım;

Unutma bizi...

Bir gün sesimiz hepinizin

Kulaklarında yankılanacak

Ey halkım;

Unutma bizi…

Özgürlüğe adanmış

Bir top çiçek gibiyiz şimdi;

Hep birlikteyiz ey halkım;

Unutma bizi,

Unutma bizi,

Unutma bizi...

 

Uğur Mumcu, 25 Ağustos 1975

 

BİR SÖZ

24 Ocak Pazar günü başta Uğur Mumcu olmak üzere tüm Demokrasi Şehitleri’ni anıyoruz. Saat 10.30 da Ayvalık Cumhuriyet Meydanı’nda Atatürk Anıtına çelenk konmasıyla yapılacak basın açıklamamız vardır. Sonrasında Saat 11.00’de İsmet İnönü Kültür Merkezi’nde Konferans ve Müzik vardır. Tüm halkımızın katılımını bekliyoruz.

ADD, ÇYDD, AYKÜSAD, AYVALIK ÇEVRE DERNEĞİ, PİR SULTAN ABDAL KÜLTÜR DERNEĞİ AYVALIK ŞUBESİ.

Erdal Irfan