bir çıkmaz sokak da dardayım

bir bilinmezde yoldayım
geldiğimi gitti saydılar
vardığım yokluğumdayım

Her yıl takvim yaprakları Temmuz’u gösterdiğinde mutlaka yol alırım 74 model volkswagenimle Karadenizimizin şirin şehri Ordu’ya doğru. O kadar çok gerekçem vardır ki Ordu’da olmak için tabi ki bunların başında yeşilin koynunda yaşamayı sanat haline dönüştürmüş ailem geliyor, dostlarım geliyor, her türden acı ve sevinçlerimi paylaşabildiğim

Duy yüreğim bölündü
En günahsız gecelerimde özledim seni
Özledim toprak çatladı
Özledim yağmur yağmadı
Hepseni bekledim
Telefonlar sensizlige sevindi de
Ben sevinemedim.